Pasjans Canfield online
Pasjans Canfield, słynny w amerykańskich kasynach, prosto w przeglądarce: opróżnij rezerwę z 13 kart i buduj stosy bazowe od wylosowanej karty startowej.
Jak grać w pasjans Canfield
Celem jest przełożenie wszystkich 52 kart na 4 stosy bazowe u góry, po jednym na kolor. Pierwsza karta odkryta na stosie bazowym wyznacza bazę: pozostałe trzy stosy też zaczynają się od tej wartości. Od niej każdy stos rośnie w tym samym kolorze i przechodzi od króla do asa (np. przy bazie 8: 8, 9, 10, W, D, K, A, 2… aż do 7).
W 4 kolumnach karty układasz malejąco, na przemian czerwone i czarne, również z zapętleniem: as pasuje na dwójkę, a król na asa. Możesz przenieść wierzchnią kartę kolumny albo całą kolumnę naraz. Rezerwa po lewej ma 13 kart i grać można tylko jej wierzchnią kartą. Gdy kolumna się opróżni, sama zapełnia się kartą z rezerwy; gdy rezerwa się skończy, na puste pole może trafić dowolna karta.
Kliknij talię, aby odkryć po 3 karty na stos odrzuconych — używać można tylko wierzchniej. Przez talię możesz przechodzić dowolnie wiele razy. Przeciągaj karty albo je klikaj, żeby trafiły w najlepsze miejsce, a przyciskiem „Cofnij” anulujesz ostatni ruch.
Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego stosy bazowe nie zaczynają się od asa?
W Canfieldzie pierwsza karta na stosie bazowym jest losowana w każdym rozdaniu i staje się bazą: wszystkie cztery stosy zaczynają się od tej wartości. Wartość bazy widać u góry gry i na pustych polach stosów bazowych.
Skąd się wzięła nazwa Canfield?
Gra zawdzięcza nazwę Richardowi A. Canfieldowi, właścicielowi kasyna w Saratoga Springs w USA pod koniec XIX wieku. Gracze kupowali talię i dostawali określoną kwotę za każdą kartę przełożoną na stos bazowy. W Wielkiej Brytanii ta sama gra znana jest jako Demon.
Czy pasjans Canfield jest trudny?
Znacznie trudniejszy niż klasyczny pasjans (Klondike). Rezerwa z 13 kart często blokuje grę, więc warto przede wszystkim ją opróżniać i zostawiać puste kolumny na karty z rezerwy. Wiele rozdań nie ma rozwiązania.